| |

postheadericon Zabieg chirurgiczny kręgosłupa

Wykonując zabieg chirurgiczny należy wystrzegać się krwawienia z przecinanych mięśni. Zapobiega się temu przez podokostnowe odłuszczenie mięśni przykręgosłupowych. Krwawienia z żył nadoponowych tamuje się bipolarną elektrokoagulacją.

Przekrwieniu splotów żylnych zapobiega zmniejszenie zgięcia kończyn dolnych (zmodyfikowana pozycja klęcząca), przez co nie ma ucisku jamy brzusznej.

Laminektomia w przypadku radikulopatii w przebiegu spondylozy jest utrudniona z powodu istnienia przerosłych i stwardniałych blaszek łuków dodatkowo „wzmocnionych” przerosłymi stawami międzywyrostkowymi (niekiedy sięgają one aż do położonych między nimi wyrostków kolczystych). Dodatkowy kłopot sprawia ścieńczała, a zatem łatwa do uszkodzenia opona twarda, pozbawiona ochronnego płaszcza tłuszczowego, oraz wąski kanał kręgowy, ściśle wypełniony korzeniami nerwowymi.

Nierzadko sytuacja taka istnieje na kilku poziomach i wówczas zachodzi konieczność usuwania tylnych blaszek łuków, więzadeł żółtych oraz przyśrodkowych partii górnych wyrostków stawowych, aby uwolnić korzenie zarówno od tyłu, jak i w zachyłkach bocznych.

Wykonanie zabiegu. Cięcie skórne należy wyznaczyć ściśle w linii pośrodkowej nad wyrostkami kolczystymi. Tkanki miękkie przecina się do końców wyrostków kolczystych. Następnie, za pomocą laminektomijnego dłuta Adsona, podokost- nowo odcina się więzadła międzykolcowe idące w kierunku dogłowowym. Resztkowemu krwawieniu zapobiega się ścisłym tamponowaniem rany gazikiem. Po obnażeniu wyrostków kolczystych odsłania się retraktorami blaszki łuków i stawy międzywyrostkowe, po czym na ostro odsuwa z nich mięśnie i więzadła.

Po całkowitym opanowaniu resztkowego krwawienia zakłada się automatyczne haki i odcina wskazane wyrostki kolczyste.

Losowe Cytaty

Warto wszystko oddać, by Boga zachować. Stefan kard. Wyszyński (1901 - 1981)
Świat jest jakby pomostem: możesz go przejść, ale nie radzę ci na nim budować domu. Przysłowie indyjskie
Uciecha w starości. Myśliciel, a także artysta, który swoje najlepsze ja ukrył w swoich dziełach, widząc, jak czas powolnie kruszy i rujnuje jego ciało i ducha, odczuwa złośliwą niemal radość, jak gdyby, ukryty w kącie, patrzył na złodzieja dobierającego się do jego skarbca, świadomy, że skarbiec jest próżny i wszystkie skarby wyniesione. Aforyzmy F. Nietsche
Tak długo, jak pozostajemy na tym świecie, potrzebujemy znaków. Bede Griffiths

Komentarz