Zajrzyj na https://healthyblog.pl/ o zdrowiu i urodzie | olejek arganowy |

postheadericon W rozwoju psychiki

Uczucia odgrywają ważną rolę w kształtowaniu się osobowości dziecka. Ich nasilenie uwarunkowane jest zarówno dziedzicznością, jak i warunkami, w jakich dziecko rozwija się. Noworodek objawia tylko uczucie niezadowolenia, W drugim półroczu życia spostrzega się objawy zadowolenia na widok matki, zabawek itp. Pod koniec 1 roku życia można obserwować i dowolnie wywoływać u niemowląt zazdrość, strach, radość. W miarę dojrzewania zmieniają się uczucia, zmienia się ich napięcie: niektóre reakcje uczuciowe zanikają, inne ulegają zmianie, pojawiają się także uczucia nowe, jak zmartwienie, wstyd itp. Uczucia dziecięce cechuje na ogół duża intensywność, a równocześnie szybka zmienność i przelotność. Ponadto z reguły uzewnętrzniają się one w zachowaniu się, a nie są skrywane. Na rozwój uczuć duży wpływ wywiera z jednej strony układ dokrewny, a z drugiej strony tempo i charakter rozwoju intelektualnego.

W rozwoju psychiki bardzo ważną rolę spełniają procesy hamowania. Jak już wspomniano, pierwsze oznaki hamowania warunkowego pojawiają się w drugim półroczu. Wraz z doskonaleniem się czynności nerwowej, z treningiem umysłowym, rozwojem mowy, ze zdobywaniem doświadczenia doskonalą się procesy hamowania, osiągając swój pełny rozwój około 1-0—14 r. życia. W okresie pierwszego dzieciństwa przeważają procesy pobudzenia mad hamowaniem, natomiast starsze dziecko, dzięki rozwiniętemu hamowaniu, może panować nad instynktami i emocjami. Odruchy hamulcowe stanowią bardzo ważny czynnik wychowania i kształcenia charakteru oraz przystosowania społecznego.

Losowe Cytaty

Wiek średni: siedzisz w domu w sobotni wieczór, dzwoni telefon, a ty masz nadzieję, że to nie do ciebie. Ogden Nash (1902-1971)
Przyjaźń wypływa z wielu źródeł, z których największym jest szacunek. Daniel Defoe (1660?-1731)
Prawdziwa mądrość nie jest pewna niczego na tym pełnym sprzeczności świecie. Joseph Conrad
Pamiętajcie, że człowiek nie ma wyboru... Musi być człowiekiem. Stanisław Jerzy Lec

Komentarz