| |

postheadericon Upośledzenie czynności nadnerczy

Szczegóły kliniczne takiego schorzenia mogą być rozmaite. W okresie dojrzałości płciowej zmiany w części korowej nadnerczy prowadzą u kobiet raczej do ujawnienia się cech płciowych męskich (virilismus).

Mniej jasno przedstawia się związek między zmianami przerostowymi części korowej nadnerczy a tzw. zewnętrznym rzekomym obojnactwem u kobiet (pseudo- hermapkroditismus femininus externas), spostrzeganymi często u tych samych osobników. .W przypadkach tych mamy do czynienia najprawdopodobniej z typowymi zaburzeniami rozwojowymi, których obraz kliniczny uległ szczególnemu uwydatnieniu wskutek pojawienia się pewnych cech męskich, pod wpływem często im towarzyszących zaburzeń dokrewnych w części korowej nadnerczy.

Zmiany przerostowe w części korowej nadnerczy bezwzględnie szkodliwie wpływają na jajniki, czego najlepszym dowodem jest pojawianie się znowu miesiączek u kobiet z cechami męskimi po usunięciu wyżej wspomnianych guzów nadnercza lub naświetlaniu ich promieniami Roentgena. Należy podkreślić, że w przeciwstawieniu do części korowej wzmożona czynność rdzennej części nadnerczy nie wpływa na jajniki.

Upośledzenie czynności dokrewnych nadnerczy przejawiające się np. w chorobie Addisona prowadzi również do zaburzeń równowagi w układzie gruczołów dokrewnych powodując: utratę pociągu płciowego (libido) i zaburzenia miesiączkowe (oligomenorrhoea, opsomenorrhoea). Być może, że zaburzenia hormonalne tych gruczołów odgrywają też pewną rolę w powstawaniu rozmiękania kości (osteomalacia), w którego przebiegu często występuje silna pigmentacja, właściwa chorobie Addisona. Rola nadnerczy w ciąży i w połogu nie jest dotąd dostatecznie wyjaśniona.

Losowe Cytaty

Powinniśmy zawsze słuchać małego dziecka, którym niegdyś byliśmy - i które wciąż jeszcze w sobie nosimy. Ono dobrze wie, co to są magiczne chwile. I clić często udaje nam się zagłuszyć jego płacz, to jednak nigdy nie zdołamy stłumić jego głosu. Paulo Coelho
Niech żywi nie tracą nadziei. Juliusz Słowacki
Wszystkie obyczaje, nawet najtwardsze, stają się z czasem przyjemniejsze i łagodniejsze, najsurowszy zaś sposób życia może stać się przyzwyczajeniem, a przez to przyjemnością.
Został - mówiła z dumą zimą trzydziestego dziewiątego roku, gdy tylu jego kolegów z harcerstwa ruszyło w Karpaty, dalej przez Rumunię na Zachód. Nie ruszył się nie tylko dlatego, że zostałaby sama; został, bo widział przygodową pozę tych, którzy szli, bo rozumiał, że tu będzie trudniej i "ważniej". Roman Bratny

Komentarz