| |

postheadericon Stosowanie hydrastyny

Stosowanie hydrastyny (hydrasłis canadensis) zaleca się tylko w małych dawkach, gdyż duże hamują skurcze macicy. Znaczenie jej jako leku jest niewielkie, podawana bywa jednak dotąd w przypadkach ginekologicznych jako środek wpływający na zmniejszenie obfitych miesiączek, zwłaszcza w okresie przekwitania.

Podawanie innych środków, które miały działać hamująco na krwawienia (viburnum prunifołii, kamamelis virginica), wyszło już właściwie z użycia ze względu na minimalną ich siłę leczniczą.

Do tamowania krwotoków ginekologicznych stosuje się czasami także środki ściągające, np. taninę, ałun, ratanhię wr lewatywie lub w czopkach oraz opium i jego pochodne, które wpływają uspokajająco na chorą i przyczyniają się tym samym do zmniejszenia krwawienia. Krwawienia towarzyszące zmianom kiłowym wymagają swoistego leczenia.

Dobre wyniki w przypadkach długotrwałych krwawień daje stosowanie wapnia w najrozmaitszych przetworach, gdyż wpływa ono na osocze krwi. Zalecamy go zwłaszcza u chorych wyczerpanych i u kobiet, u których krzepliwość krwi jest upośledzona.

Oprócz hormonu ciałka żółtego i przetworów jego, których stosowanie w krwawieniach z części rodnych pochodzenia czynnościowego daje w wielu przypadkach doskonałe wyniki, zalecamy w przypadkach zaburzeń hormonalnych pochodzenia tarczycowego, w których przebiegu zdarzają się niekiedy krwawienia z części rodnych, przetwory tarczycy (Extr. gl. thyreożdeae 0,05-0,1 w ciągu dwóch tygodni raz dziennie podczas obiadu). W przypadkach takich wskazane jest również podawanie przetworów tylnego płata przysadki mózgowej. Preparaty te wywołują skurcze mięśniówki macicy, ale o charakterze krótkotrwałym, przerywanym.

Losowe Cytaty

Żyć jest bardzo niezdrowo. Kto żyje ten umiera. Stanisław Jerzy Lec (pierw. de Tusch-Letz, 1909-1966)
Unikać trudności to ciężka praca. Gabriel Laub
W miłości, pomijając wszelkie nastroje duszy, kobieta jest swego rodzaju lirą, która temu tylko zdradza swe tajemnice, kto mistrzowsko umie na niej grać.
Poezja leczy rany, jakie zadaje rozum. Novalis

Komentarz