| |

postheadericon ROZWÓJ PSYCHICZNY I WYCHOWANIE DZIECKA ROZWÓJ WYŻSZYCH CZYNNOŚCI NERWOWYCH

Znajomość jedynie rozwoju fizycznego dziecka nie wystarcza lekarzowi dziecięcemu do poznania całości organizmu dziecięcego. Rozdział psyche od soma jest sztuczny. Obecnie mamy wiele dowodów, że wpływ układu nerwowego na stan narządów i na wszelkie procesy życiowe jest bardzo rozległy i odwrotnie — stan narządów przekazujących bodźce ze środowiska zewnętrznego i wewnętrznego wywiera również wpływ na wyższą czynność nerwową. Obecnie o wiele jaśniej niż kiedykolwiek rozumiemy, że należy ustrój pojmować jako jedność i całość organiczną, w której dominująca rola przypada układowi nerwowemu.

Znajomość praw rozwoju psychicznego jest tym bardziej potrzebna lekarzowi chorób dziecięcych, że rodzice, jako pierwsi wychowawcy, popełniają często kardynalne błędy w wychowaniu dzieci, powodując nieświadomie kalectwo psychiczne i zwracają >się o radę w tych sprawach do lekarza. Nierzadko błędy wychowawcze prowadzą do zaburzeń w działalności poszczególnych narządów. Często również lekarz musi być równocześnie wychowawcą dziecka (szpital, sanatorium, żłobek, dom dziecka).

Na ukształtowanie się indywidualności psychicznej wpływają następujące czynniki: 1) biologiczny, inaczej natywistyczny lub wrodzony

– 2) własnej aktywności (tendencja swobody, ruchu) 3) nauczania i świadomego wychowania 4) środowiskowy. Do 5—6 roku życia istnieje przewaga czynnika ! i 2, później — 3 i 4. Zresztą ocena roli poszczególnych czynników stanowi istotną różnicę między poszczególnymi teoriami rozwoju psychicznego.

Losowe Cytaty

Zło ukrywane rośnie. Wergiliusz
U podstaw ludzkiego życia znajduje się zasada niewystarczalności. Georges Bataille
To bardzo ładny zawód być ładną kobietą. Bernard Fontenelle
Tylko dla miłości nie ma przeszkód. Vincent van Gogh (1853-1890)

Komentarz