| |

postheadericon Rozwój psychiczny dziecka

Zgodnie z dzisiejszą wiedzą na temat rozwoju psychicznego dziecka uważamy, że mimo rozmaitych zakłóceń, jakim mogą ulegać stosunki emocjonalne w rodzinie, mechanizm zaburzenia określonego mianem kompleksu Edypa przedstawiony został przez Freuda w sposób zbyt jednostronny i ma charakter spekulacji myślowej. Wątpliwości budzi przede wszystkim seksualny charakter uczucia do matki. W wieku 3-5 lat wiedza dziecka na temat życia seksualnego jest niemal zerowa, a popęd seksualny jeszcze nie zaczął się rozwijać. W przeciwnym razie onanizm lub inne formy zachowania seksualnego występowałyby w tym wieku powszechnie. Dziecięce zainteresowania sprawami seksualnymi, wyrażane pytaniami, zabawami itp., mają funkcję poznawczą, a nie seksualną, są naturalną formą rozszerzania wiedzy o świecie (Hurlock, 1961). Założenie, że popęd seksualny skierowany jest np. do matki, wymaga równoczesnego twierdzenia, że dziecko dokonuje wyboru obiektu. Wybór taki musiałby mieć jakieś uświadomione lub nieuświadomione znaczenie dla libido. Rozważania takie prowadzą do zbyt daleko idących spekulacji, podczas gdy istnieje prostsze rozwiązanie tego zagadnienia, podane przez współczesną psychologię rozwojową. W rozwiązaniu tym pominięty zostaje popęd seksualny we wczesnym okresie rozwoju. Pełna zależność małego dziecka od opiekunów powoduje, że zaspokajanie większości jego potrzeb odbywa się poprzez ciągły kontakt z opiekunami. Z reguły zasadniczą rolę opiekuńczą spełnia matka. Sytuacja taka wytwarza pomiędzy dzieckiem a matką więź emocjonalną istotną dla prawidłowego rozwoju (Żebrowska, 1966). Niedojrzałość psychiczna dziecka, jego egocentryzm i mała wiedza o świecie powodują, że traktuje ono matkę jako swoją własność. W miarę rozwoju i zdobywania wiedzy o świecie dziecko przekonuje się, że matka (lub osoba pełniąca rolę matki) nie jest jego wyłączną własnością, że układ stosunków społecznych jest znacznie bardziej skomplikowany. Przy niewłaściwej atmosferze wychowawczej odkrycie tego faktu może być dla dziecka przykre. Dotyczy to zarówno chłopców, jak i dziewczynek. Przypisywanie tej sytuacji cech seksualnych jest nieuzasadnione ani pod względem fizjologicznym, ani też społecznym. Zazdrość o matkę, jeśli występuje w stopniu zwracającym uwagę otoczenia, jest jedynie dowodem zaburzeń w sferze emocjonalnej dziecka, które wynikły z błędów wychowawczych (Hurlock, 1961). .

Losowe Cytaty

Nigdy nie trzymaj się wyniośle, coś z mrówki miej, nie pawia, a jeśli kto ma uszy ośle, to z nim się nie umawiaj. Konstanty Ildefons Gałczyński, "Zielona gęś"
Vi mandati - z mocy rozkazu; z upoważnienia.
Nie należy się gniewać na bieg wypadków, bo to ich nic nie obchodzi. Marek Aureliusz (Marcus Aurelius Antoninus, 121 - 180)
Nawet gdybyś dał człowiekowi wszystkie wspaniałości świata, nic mu to nie pomoże, jeśli nie ma przyjaciela, któremu mógłby o tym powiedzieć. Catharina E. Goethe

Komentarz