paluszki solone | adalberts |

postheadericon PONAPARSTNICOWY NAPADOWY CZĘSTOSKURCZ PRZEDSIONKOWY

Ponaparstnicowy napadowy częstoskurcz przedsionkowy z blokiem (ryc. 18.2) jest poważnym powikłaniem obarczonym śmiertelnością do 75% [10], Rozpoznanie tej dysrytmii nie zawsze jest łatwe. W napadowym częstoskurczu przedsionkowym z blokiem częstość pobudzeń przedsionkowych wynosi ok. 180 – 220/min przy bloku 2:1 częstość pobudzeń komorowych wynosi odpowiednio 90-110/min – badanie tętna może nie stworzyć wówczas podejrzenia możliwości tej dysrytmii. W krzywej ekg załamek P może się chować w fali T i utrudniać interpretację zmian ekg. Do ponaparstnicowego napadowego częstoskurczu przedsionkowego z blokiem usposabia przewlekły zespół serca płucnego.

Trzepotanie przedsionków jest rzadkim powikłaniem leczenia glikozydami naparstnicy (ryc. 18.3), w piśmiennictwie istnieją jednak znaczne różnice co do częstości występowania tej dysrytmii (2-10% wszystkich ponaparstnicowych zaburzeń rytmu).

U chorych z utrwalonym migotaniem przedsionków, wymagających stosowania glikozydów naparstnicy, objawy zatrucia pojawiają się w następującej kolejności: zwolnienie czynności komór, pojedyncze pobudzenia ektopowe z łącza, częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz komorowy z naprzemiennym blokiem lewej i prawej odnogi pęczka przedsionkowo- -komorowego (Hisa) (bidirectional tachycardia) zapowiadający migotanie komór. To krańcowo groźne powikłanie tylko wyjątkowo pojawia się jako następstwo wyłącznego stosowania glikozydów haparstnicy: często występuje w wyniku interakcji z chinidyną i diuretykami, zwłaszcza pędowymi (ryc, 18.4).

Losowe Cytaty

Wielki człowiek jest wielki nawet w dolinie. Mały jest mały nawet na szczycie góry
Zbłąkanego o drogę nie pytaj. Przysłowie fińskie
Per aspera ad astra - przez ciernie do gwiazd.
Życie wyłącznie dla siebie nie można nazwać życiem. Menander

Komentarz