http://niszcztradzik.pl/recenzje/visaxinum-na-tradzik-opinie-ocena-skutki-uboczne/ | |

postheadericon OGÓLNE ZASADY WYCHOWANIA

Dla tego, kto poznał prawa rozwoju dziecka, zasady jego wychowania stają się oczywiste. Trzeba znać i rozumieć przeżycia psychiczne dziecka w poszczególnych okresach rozwoju, zrozumieć jego potrzeby w danym okresie, a uniknie się błędów wychowawczych. Z drugiej strony należy starać się poznać ewentualne wady psychiczne dziecka, aby możliwie wcześnie, gdy ustrój jest bardziej podatny, usuwać je właściwym postępowaniem. Natrętne i brutalne wkraczanie w życie psychiczne dziecka, próby zasadniczej zmiany jego charakteru, przedwczesne kształtowanie charakteru dziecka na wzór dorosłych prowadzą zwykle do wynaturzenia jego młodej psychiki. Większość rodziców wyczuwa instynktownie zasady pedagogiczne i według nich postępuje. Nierzadko jednak spotykamy, nie mówiąc już o narażeniu na wpływy niewłaściwego otoczenia, albo zupełny brak oddziaływania wychowawczego rodziców, co może prowadzić do wyzwolenia się u dziecka niewłaściwych instynktów i popędów, albo też próby usilnego wtłaczania psychiki dziecka w ramy pomyślane na wzór psychiki dorosłych, co prowadzi znowu do szeregu zahamowań i nienaturalnego rozwoju psychiki. Kiedy indziej znów nadmierna czułość i opieka czyni z dziecka niedołęgę, którego życie brutalnie chłoszcze, lub przeciwnie — brak czułości i ciepła rodzicielskiego powoduje wystąpienie pewnych braków moralnych. Umiar wychowawczy i rozsądna miłość są podstawą swobodnego, lecz równocześnie kontrolowanego i ostrożnie, a konsekwentnie korygowanego rozwoju dziecka. Drugą ważną zasadą wychowawczą jest, by rodzice patrzyli na dziecko nie jak na zabawkę, lecz traktowali je jako człowieka, jako członka społeczeństwa. Wyłania się obecnie społeczna potrzeba nauczania rodziców, jak mają wychowywać dziecko.

Człowiek kształtuje swoje życie według wymagań otoczenia, w jakim się znajduje. Całe bogactwo doświadczeń otaczających ludzi dziecko stara się przyswoić sobie, ukształtować swój sposób postępowania na wzór ich postępowania. Rodzice i najbliższa rodzina są dla dziecka pierwszym społeczeństwem i najważniejszym przez całe dzieciństwo. Stąd wypływa zasadnicza rola rodziców w wychowaniu dziecka i w prawidłowym jego rozwoju psychicznym. Charakter rodziców, sposób ich bycia, ich przyzwyczajenia, zasady moralne —wszystko, co określamy ogólnie atmosferą domową — staje się mimo woli udziałem dziecka. Wiadomo z doświadczenia, że jednostki aspołeczne pochodzą przeważnie ze środowiska moralnie nisko stojącego. Wszyscy wielcy pedagodzy są zdania, żenie ma złych dzieci, są tylko źli wychowawcy. Pragniemy zwrócić szczególną uwagę na konieczność otoczenia dziecka przyjazną i miłą atmosferą, zapewnienie mu poczucia całkowitego bez-pieczeństwa w oparciu o skonsolidowaną rodzinę, unikanie konfliktów rodzinnych, powodujących zderzenia silnie napiętych procesów pobudzenia i hamowania, przerastających znacznie wydolność czynnościową jego niecałkowicie dojrzałego układu nerwowego i łatwo prowadzących do powstawania stanów nerwicowych, krótko mówiąc — na zapewnienie mu tego wszystkiego, co składa się na radosne dzieciństwo. Powtarza się stara prawda, że dobra rodzina jest najbardziej idealnym środowiskiem dla dziecka, a instytucje typu żłobków, domów dziecka itp. są tylko mniej lub więcej udaną jej namiastką. Jak ważne są te sprawy, dowodzi fakt, że socjologowie amerykańscy upatrują przyczynę wzrostu przestępczości i liczby chorób umysłowych w USA głównie w rozbiciu życia rodzinnego.

Losowe Cytaty

Taka jest potęga prawdy, że broni się sama swoją przejrzystością. Seneka Młodszy
Są ludzie z duszą zrzędną, przez takich kwiaty więdną. Jan Sztaudynger
Życie wielu ludzi przebiega w chłodzie cienia czarnej chmury: poprzez okrutną obojętność ich bliźnich. Phil Bosmans
Rzyć w popiele, choć myśl w niebie. Mikołaj Rej

Komentarz