| |

postheadericon Mięśnie gładkie więzadeł macicy

U płciowo dojrzałej, nieciężarr ej kobiety w pozycji stojącej -przy opróżnionym pęcherzu moczowy™ i piosti iey – dr.o macicy leży w odległości kilku centymetrów od górnego brzegu spojei ia łoi owego, pośrodku lir ii łączącej kolce kości kulsowych (linea interspinalis). I oiitwtż trzon macicy jest lekko zgięty do przodu wobec szyjki, cś jego u kobiety s ojąt ej przebiega poziomo. Zgięcie do przodu trzonu wobec szyjki (anleflcx o) zaznacz? się u dziewic bardziej niż u kobiet, które rodziły, ale chodzi tu zawsze o zakrzywiei ie, a nie klinowate załamanie się kanału macicy w okolicy jej cieśni.

Takiego położenia macica nie zajmuje jednak stale nawet w warunkach prawidłowych. Podobnie jak inne narządy jamy brzusznej podlega ona pewnym ruchom i przemieszczeniom, wprawdzie niezbyt znacznym, ale w każdym razie większym niż śledziona i wątroba. Na ruchy te – obok stanów wypełnienia pęcherza moczowego i odbytnicy – wpływają sam ciężar macicy oraz skurcz włókien mięśni gładkich więzadeł macicy, przede wszystkim w więzadłach krzyżowo-macicznych i w więzadie zawiasowym (lig. cardinale).

Wypełniony pęcherz moczowy przesuwa macice do tyłu i ku górze, wypełniona prostnica do przodu i ku górze. Ciężar samego narządu sprawia, że u kobiety w pozycji stojącej trzon macicy opada nieco ku dołowi, a u kobiety leżącej unosi się nieco ku górze. Mięśnie gładkie więzadeł macicy mają za zadanie ściągać jej trzon, wyprowadzony od czasu do czasu z prawidłowego położenia, do miejsca, które on poprzednio zajmował. Jeśli te pęczki mięśniowe zadania swego spełnić nie mogą, dochodzi do ustalenia się macicy w położeniu nieprawidłowym, co jest zjawiskiem patologicznym.

Losowe Cytaty

Tylko religijne wychowanie w szkole, da naszej młodzieży te cnoty, bez których nie można skutecznie umacniać sprawiedliwości społecznej. Stefan kard. Wyszyński (1901 - 1981)
Wszelkie cierpienie jest tylko doznaniem istnieje o tyle, o ile je odczuwamy. Zygmunt Freud
Tylko konkretne czyny pokazują się miłości. Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832)
Po każdym dniu trzeba odwrócić kartkę i zacząć od nowa.

Komentarz