| |

postheadericon Liszaj rumieniowaty

We krwi stwierdza się niedokrwistość niedobarwliwą, leukopenię, czasem trombocytopenię oraz wybitne przyspieszenie opadania krwinek i wzrost gamma-globulin. Niekiedy krwinki czerwone ulegają auto- aglutynacji. Krwinkomocz, białkomocz i wałeczki w moczu świadczą dowodnie o zmianach zapalnych obejmujących kłębki nerkowe. Wykazują one stałą tendencję do nasilania się.

Patognomonicznym objawem dla liszaja rumieniowatego jest obecność komórek L. E. (ryc. 186). Jeżeli surowicę chorego zmieszać z zawiesiną leukocytów zdrowego, po pewnym okresie inkubacji spostrzega się pod mikroskopem charakterystyczne duże komórki z jądrem zepchniętym ku błonie komórkowej i spłaszczonym. W środku znajduije się wtrętowa masa homogeniczna, złożona z rozpadłych i sfagocytowanych jąder innych komórek.

Rozpoznanie na ogół jest łatwe w przypadkach typowych, które są jednak nieliczne. W nietypowych — o rozpoznaniu rozstrzyga znalezienie komórek L. E.

Rokowanie jest złe. Choroba trwa do 2—3 lat, a wyleczenia należą do rzadkości budzących wątpliwość.

Losowe Cytaty

Nie ten głupi, kto źle sądzi, ale ten, co go sędzią zrobił. hrabia Aleksander Fredro
Nie bogactwa czynią człowieka szczęśliwym, ale dobre ich używanie. Saavedra Miguel de Cervantes (1547-1616
Prawda jest chlebem ducha. Hermann Schell
Wszystko na świecie zużywa się - tylko język kobiety nigdy... Jean Cocteau

Komentarz