| |

postheadericon Liszaj rumieniowaty

We krwi stwierdza się niedokrwistość niedobarwliwą, leukopenię, czasem trombocytopenię oraz wybitne przyspieszenie opadania krwinek i wzrost gamma-globulin. Niekiedy krwinki czerwone ulegają auto- aglutynacji. Krwinkomocz, białkomocz i wałeczki w moczu świadczą dowodnie o zmianach zapalnych obejmujących kłębki nerkowe. Wykazują one stałą tendencję do nasilania się.

Patognomonicznym objawem dla liszaja rumieniowatego jest obecność komórek L. E. (ryc. 186). Jeżeli surowicę chorego zmieszać z zawiesiną leukocytów zdrowego, po pewnym okresie inkubacji spostrzega się pod mikroskopem charakterystyczne duże komórki z jądrem zepchniętym ku błonie komórkowej i spłaszczonym. W środku znajduije się wtrętowa masa homogeniczna, złożona z rozpadłych i sfagocytowanych jąder innych komórek.

Rozpoznanie na ogół jest łatwe w przypadkach typowych, które są jednak nieliczne. W nietypowych — o rozpoznaniu rozstrzyga znalezienie komórek L. E.

Rokowanie jest złe. Choroba trwa do 2—3 lat, a wyleczenia należą do rzadkości budzących wątpliwość.

Losowe Cytaty

O, cudowna potęgo kopniaka w tyłek. Arystofanes
Rzeczy, które denerwują teriera, mogą nic nie znaczyć dla doga niemieckiego. Smiley Blanton
Nieświadomość sprawia nieraz to samo co wyrachowanie. Honoriusz Balzak
W afekcie radości widzimy wyraźnie czynnik łączący. Radość nie znosi odosobnienia. W jej przejawach. . . dochodzi do głosu skłonność do współdziałania, do współobcowania i współradowania się. Sama już postawa jest łącząca, jest jakby wyciągnięciem ręki, ciepłem, które promieniuje na innych i podnosi ich na duchu. Wszystkie czynniki łączące zawarte są w tym afekcie. Alfred Adier

Komentarz