| |

postheadericon Liszaj rumieniowaty

We krwi stwierdza się niedokrwistość niedobarwliwą, leukopenię, czasem trombocytopenię oraz wybitne przyspieszenie opadania krwinek i wzrost gamma-globulin. Niekiedy krwinki czerwone ulegają auto- aglutynacji. Krwinkomocz, białkomocz i wałeczki w moczu świadczą dowodnie o zmianach zapalnych obejmujących kłębki nerkowe. Wykazują one stałą tendencję do nasilania się.

Patognomonicznym objawem dla liszaja rumieniowatego jest obecność komórek L. E. (ryc. 186). Jeżeli surowicę chorego zmieszać z zawiesiną leukocytów zdrowego, po pewnym okresie inkubacji spostrzega się pod mikroskopem charakterystyczne duże komórki z jądrem zepchniętym ku błonie komórkowej i spłaszczonym. W środku znajduije się wtrętowa masa homogeniczna, złożona z rozpadłych i sfagocytowanych jąder innych komórek.

Rozpoznanie na ogół jest łatwe w przypadkach typowych, które są jednak nieliczne. W nietypowych — o rozpoznaniu rozstrzyga znalezienie komórek L. E.

Rokowanie jest złe. Choroba trwa do 2—3 lat, a wyleczenia należą do rzadkości budzących wątpliwość.

Losowe Cytaty

Zwięzłość to siostra talentu. Antoni Pawłowicz Czechow (1860-1904)
Żeby to choć była prawda, co mówią księża, że ci, co cierpią biedę na tym świecie, na tamtym będą bogaci! Emile Zola
Policja więcej wymyśla, niż odkrywa. Napoleon Bonaparte
To nietakt duży pokrzywom mówić o róży. Jan Sztaudynger

Komentarz