| |

postheadericon Koncepcja układu partnerskiego część 2

Poza tym należy pamiętać, że wiele niedomóg psychoseksualnych stanowi jedynie wskaźnik nieprawidłowo rozwijającego się współżycia emocjonalnego między partnerami, co w ten właśnie sposób (tj. w postaci zaburzeń erekcji, zaburzeń odczuwania seksualnego itp.) znajduje swoje ujście. Wszystko to sprawia, że nowoczesna seksuologia zajmuje się m.in, diagnozą i leczeniem nie tyle zaburzeń występujących u konkretnego osobnika, ile całokształtu stosunków istniejących w układzie partnerskim.

Jeśli np. mężczyzna ze skłonnościami sadystycznymi (kwalifikowanymi jako odchylenie w zachowaniu seksualnym, a nie zboczenie seksualne) dobierze sobie kobietę wykazującą skłonności masochistyczne (również kwalifikowane jako odchylenie, a nie zboczenie), wówczas układ taki może być bardzo harmonijny i optymalnie zaspokajać potrzeby seksualne obojga partnerów. Jeśli jednak mężczyzna ten dobierze sobie kobietę, która nie ma skłonności masochistycznych, a przy tym nie akceptuje skłonności sadystycznych u niego, wówczas skłonności te (w układzie indywidualnym kwalifikowane jedynie jako odchylenia w zachowaniu seksualnym) nabierają cech patologicznych, gdyż zakłócają współżycie między partnerami. Współżycie seksualne staje się dyshar- moniczne, gdyż nie dostarcza rozkoszy ani nie zaspokaja oczekiwań obojga partnerów. Podobnie jest, jeśli kobieta ze skłonnościami masochistycznymi dobierze sobie mężczyznę bez cech sadystycznych, który nie akceptuje u niej jej skłonności (skłonności masochistyczne są zresztą trudniejsze do wykrycia niż sadystyczne). Na przykładzie powyższym w wyraźny sposób paożna dostrzec, w jak decydujący sposób wpływa układ i dobór partnerski na kwalifikację zachowania seksualnego w zakresie normy lub patologii. ‚ ,

Losowe Cytaty

Rozczarowanie trzeba palić, a nie balsamować. Mark Twain (właśc. Samuel Langhorne Clemens, 1835 - 1910)
Ultima cena - Ostatnia Wieczerza.
Wtedy tylko odczuwamy potrzebę przyjemności, gdy z jej braku doznajemy bólu. Epikur z Samos
Nawet tak znakomity Homer czasem się zdrzemnie. Horacy (Quintus Horatius Flaccus, 65 - 8 p. n. e)

Komentarz