| |

postheadericon Istota przestępczości seksualnej

Mając na względzie wieloznaczność słowa „istota” (zwłaszcza na obszarze filozofii), spieszymy wyjaśnić, że chodzi nam tu o poszukiwanie odpowiedzi na pytanie: jakie jest tło „ontologiczne” i „prageneza” przestępczości seksualnej? – a w tym kontekście: jakie wartości przestępczość ta atakuje? (W języku prawa kaniego pytamy się o to, czym jest „przedmiot zamachu przestępczego” w jego stnsie etologicznym i aksjologicznym).

Podnosząc kwestię istoty przestępczości seksualnej, wkraczamy tym samym na szeroki szlak myślowy prowadzący do generalnego dylematu: natura i kultura. Ten dylemat transponowany na grunt problematyki przestępczości seksualnej jawi się nam w postaci generalnego pytania: czy przestępstwa seksualne vTyrastają z podglebia natury, są czynami przeciwko naturze, „wynaturzeniem” zachowań lub postaw ludzkich, czy też są przejawem kolizji 7 normami obiegowej kultury (a niekiedy objawami swoistej podkultury pozostającej w konflikcie z ‚kulturą macierzystą, powszechnie akceptowaną). Z tego dylematu wywodzą się wyjściowe refleksje teoretyczne, filozoficzne na temat istoty przestępczości seksualnej (por. Szabo, 1960).

Losowe Cytaty

Wszyscy chcą iść do nieba, ale nikt nie chce umierać.
Noc jest przedsionkiem dnia. Tales
Wychowywać to znaczy uczynić niewrażliwym na telewizję. Marshall McLuhan
Trzeba oderwać się od szumów świata i wniknąć w samego siebie. Oto jestem: moje ramię, moja dłoń, moje palce, mój paznokieć. Cząstka mojego ciała, które stanowi harmonijną jedność. Ta jedność nie kończy się obrysem kształtu: tworzę wspólnotę z kamieniem, na którym siedzę, z trawą, której dotykam, z powietrzem wypełniającym mi płuca, z pejzażem wokół. Jestem sobą i jednocześnie drzewem, słońcem, ptakiem, ziemią. Ja, składnik nieogarnionej, pulsującej, doskonałej natury. Aleksander Minkowski

Komentarz