| |

postheadericon H. Kentler i jego praca

Podobnie jak Boetius postępuje H. Kentler (1970), kiedy zastanawiając się na tym, czy wychowanie seksualne ma akceptować czy nie stosunki przedmałżeńskie i czy w związku z tym za cel swoich zabiegów ma brać przede wszystkim grupę mających już przebyte doświadczenie stosunku płciowego czy też grupę takiego doświadczenia pozbawioną, cytuje wyniki badań M. Schofielda (1965) oraz H. Giesego i Schmidta (1968). Pierwszy z nich ustalił dla Wielkiej Brytanii, że wśród 18-latków tylko 34% chłopców i 17% dziewcząt przeszło już inicjację seksualną. Giese i Schmidt ustalili zaś dla RFN, że wśród 18-letnich studentów tylko 20%, zaś wśród studentek 11% przebyło pierwsze stosunki płciowe. Co prawda, wśród młodzieży pracującej ustalili już odpowiednio 60% i 53%. Te dane pochodzące z badań socjologicznych skłaniają Giesego i Schmidta (a za nimi i Kentlera) do wniosków akurat odwrotnych od tych, do jakich doszli pedagodzy szwedzcy, iż należy kie- rować uwagę głównie na grupę „seksualnie niedoświadczonych”, umacniając wśród nich „utopijną wizję jedynej, namiętnej, obliczonej na całe życie miłości, romantycznie udramatyzowanej, która spełnia skutecznie narzędzie kontroli i hamulca seksualizmu młodzieńczego”. Tym samym seksualizm okazuje się czymś, co powinno być powściągane, zaś miłość romantyczna podstawowym instrumentem wychowania, podczas gdy w pedagogice szwedzkiej uchodziła ona do 1974 r. za „kiczowaty relikt XIX-wiecznego, mieszczańskiego sentymentalizmu” (Israel, 1970). Przy weryfikacji lub ustalaniu norm moralnych za pomocą badań soejolo- ’ gicznych moment dowolności kryje się w użytku, jaki się z danych naukowych czyni, przy czym te same dane mogą być użyte do poparcia wniosków moralnych diametralnie różnych. A oto jeszcze jeden przykład.

Losowe Cytaty

Rzeczy ulegają zniszczeniu, wprost proporcjonalnie do swej wartości. Prawa Murphy'ego
Władza ma tendencję do przydzielania pracy tym, którzy najmniej się do niej nadają. Prawo Cornuelle'a
Pochodzenie od małpy jest prywatną sprawą każdego z nas.
Wolność to oddech życia. Alfred Delp

Komentarz