| |

postheadericon Dorastanie dziecka cz I

W miarę dorastania dziecka poszerza się krąg kontaktów społecznych. Od 3 r. życia potrzeba przebywania w towarzystwie rówieśników jest życiową koniecznością dla dziecka i błędem jest stawianie mu przeszkód na tej drodze. Zasłanianie się ewentualnym narażeniem na kontakty z chorobami zakaźnymi, na „złe towarzystwo” itp. jest niesłuszne, gdyż zawsze można dziecku dobrać odpowiednie środowisko oraz zaszczepić je przeciw chorobom zakaźnym. Przebywanie dziecka w tym okresie w towarzystwie wyłącznie dorosłych wypacza naturalny przebieg jego rozwoju psychicznego, kształtując tzw. młodych starców. Dziecko takie, zetknąwszy się później z konieczności z kolektywem swych rówieśników, nie umie znaleźć sposobu współżycia, popada w konflikty i w rezultacie albo długo i z trudem zżywa się z kolektywem, albo — co jest jeszcze gorsze — ucieka od niego. Zjawisko takie spostrzegamy często u jedynaków otaczanych przez rodziców nadmierną troskliwością, wynikającą z egoistycznego podejścia do dziecka. Rozsądna miłość rodzicielska, zrozumienie potrzeb naturalnych dziecka, połączone z myślą o jego przyszłości pozwala wybrać właściwy sposób postępowania.

Właściwej działalności wychowawczej nie można sobie wyobrazić bez autorytetu wychowawcy. Autorytet ten wyrabia się przede wszystkim przez mówienie prawdy dzieciom, nieoszukiwanie ich nie dotrzymanymi obiecankami oraz konsekwencją w nakazach i zakazach. Kłamstwo rodziców, niedotrzymanie obietnicy obala autorytet rodzicielski.

Losowe Cytaty

W demokracji panuje większość, w Kościele za to prawda. Biskup nie musi być ponownie wybierany, dlatego może mówić prawdę. biskup Jan Dyba
Nikt nie jest biedny jeśli ma przyjaciół. Albert Jacguard
Wiek dojrzały: wiek, w którym jeszcze ciągle jesteśmy młodzi, ale już ze znacznie większym wysiłkiem. Joanna Ipohorska
Trzeba ludzi znosić, jeśli nie umie się ich poprawić. Marek Aureliusz (Marcus Aurelius Antoninus, 121 - 180)

Komentarz