| |

postheadericon Człowiek dorosły i jego możliwości

Człowiek dorosły, aby mógł realizować swoje możliwości, musi więc umieć uniezależnić się od aprobaty lub dezaprobaty otoczenia, a podporządkować swoje zachowania wytyczonym przez siebie zadaniom. Czy zadania te będą miały charakter zgodny z interesami społeczności, co zapewnia człowiekowi poczucie łączności psychicznej z innymi ludźmi, czy też charakter aspołeczny, co prędzej czy później prowadzi jeśli nie do restrykcji ze strony otoczenia, to do wyizolowania się społecznego, braku możliwości uzyskania uczciwej współpracy, zaufania – to zależy od rodzaju uspołecznienia uzyskanego w toku zaspokajania potrzeby kontaktu emocjonalnego w poprzednich fazach rozwoju.

Potrzebę określenia takiego dalekiego zadania, które mogłoby zogniskować w sobie różnorodne możliwości człowieka, zmobilizować go do niezbędnych wyrzeczeń, zapewnić mu odporność w pokonywaniu trudności, określamy jako sens życia. Bez znalezienia sensu życia (mniej lub bardziej uświadamianego) człowiek nie będzie zdolny do realizacji zawartych w nim możliwości, rozproszy swój wysiłek w różnorodnych działaniach mających na celu uzyskanie doraźnych skutków, nie będzie mógł, jak to przyjęliśmy, normalnie funkcjonować. Te trzy potrzeby wydają się potrzebami uniwersalnymi i są wspólne dla wszystkich ludzi, przynajmniej w naszej kulturze.

Losowe Cytaty

Ad usum publicum - do użytku publicznego.
Rzeczą czujności jest wyrażać protest w obliczu wszelkiego zła. Tadeusz Olszański
Wielkość człowieka nie polega na poniżaniu innych, lecz na wysławianiu ich zasług.
Ad captandam benevolentiam - dla pozyskania życzliwości.

Komentarz